دکتر مسعود پزشکیان در جریان سفر خود به نیویورک، در گفت‌وگو با شبکه الجزیره، با تشریح مواضع جمهوری اسلامی ایران درباره تحولات منطقه، جنگ و دولت با آمریکا، بر پایگاه‌های جمهوری ایران در برابر فشار و تهدید مخالف کرد و گفت که تهران در عین استقبال از گفت‌وگو، تجربه‌های گذشته را عامل بی‌اعتماد آمریکایی‌ها می‌داند.

دکتر پزشکیان همچنین با اشاره به تحولات تنگه هرمز، برای حل مسائل منطقه از مسیر گفت‌وگو و همکاری منطقه مرزی کرد.

در بخش دیگری از این گفت‌وگو، اسلامی را منطقه‌ای مهم برای امنیت منطقه مهم می‌دانست و با وحدت بر روابط برادران میان مسلمانان، از آمادگی ایران برای کمک به رئیس به حل اختلاف میان منطقه سخن گفت.

دکتر پزشکیان همچنین در مورد شرایط اقتصادی ایران، روابط با چین و روسیه، تحولات یمن و فلسطین و تهران با عربی مناسب، مواضع ایران را تشریح کرد و بر ضرورت مقابله با تلاش‌ها برای ایجاد اختلاف میان ساختار اسلامی وجود داشت.

آنچه در ادامه می‌آید مشروح گفت‌وگوی رئیس‌جمهور با شبکه الجزیره است:

پیام رئیسجمهور ایران به جهان و سازمان ملل متحد در شرایط فعلی و در جریان سفر به نیویورک چیست؟

رئیس‌جمهور: بسم‌الله الرحمن الرحیم. خدمت شما و بینندگان عزیز سلام عرض می‌کنم. نوبت سخنرانی ما یک روز بعد از سخنرانی رئیسجمهور آمریکا بود. او ایران را تهدید کرد که از صفحه روزگار برخواهد چید و در عین حال، ما را تروریست معرفی کرد. در حالی که ما قربانی تروریم. هر بار که با آنها پای میز نشستیم، پس از جنگ دوباره شروع کردند و به ایران حمله کردند. این اتفاق سه بار افتاد. در حالی که پای میز مخالف بودیم، مسئول، فرماندهان، مردم و دانشمندان ما را ترور کردند. بار سوم رهبر رهبر عزیز ما، فرماندهان، وزیران و دانش‌آموزان بی‌گناه ما را شهید کردند. کسانی که به‌صورت دولتی دیگران را ترور می‌کنند، ما را تروریست معرفی می‌کنند. این چیزی است که از تریبون سازمان ملل به دنیا اعلام کرد: تروریست‌های واقعی، آمریکایی‌ها، اسرائیلی‌ها و همان فناوری‌هایی هستند که با قدرت و قدرتی که دارند، هر کس را هر جا بخواهند، به‌راحتی ترور می‌کنند.

ملاقاتی میان تیم شما، از جمله وزیر امور خارجه، و طرف آمریکایی برگزار شد. در این جلسه چه گذشت و درباره چه موضوعاتی گفت‌وگو شد؟ آیا نکته ای درباره این دیدار وجود دارد که می توانید بیان کنید؟

در رابطه با گفت‌وگوهایی که با آمریکایی‌ها داشته‌ام، این بار چهارم یا پنجم است که با آنها گفت‌وگو می‌کنیم. هر اتفاقی که افتاده و چند بار در حال است، باعث می شود دیگر به این گفت وگوها اعتماد نکنیم. چون هر بار پس از مدتی دوباره حمله و تحریم را شروع می‌کنند و کارهایی را انجام می‌دهند که تا امروز کرده‌اند. با این حال، برای اینکه به دنیا ثابت کنیم، می‌گویم دنبال‌وگو و حاضریم و ناآرامی‌ها و فاجعه‌های را که در منطقه ما به راه انداخته‌اند و نمی‌خواهم، بار دیگر با واسطه میان ما و آمریکا، از جمله قطر و پاکستان، در حال گفت‌وگو هستند و از طریق آنها با آمریکایی‌ها صحبت می‌کنیم. در این روند، دست‌کم بر سر جلسه، به تفاهم رسیده‌ایم و آن را اعلام کرده‌ایم. حالا آمریکایی‌ها باید پاسخ بدهند: آیا حاضرند در این منطقه وارد شوند یا باز هم می‌خواهند بازی را به هم بزنند؟

رسانه‌ها از توافقی موقت و موضوع تنگه هرمز صحبت می‌کنند. کدام طرف باید اولین گام را بردارد؟ آیا ایران باید در موضوع تنگه هرمز پیش قدم شود؟

ببینید، درباره تنگه هرمز، ما آغازگر بستن راه نبودیم. این آمریکاست که راه را می‌بندد و این اسرائیل است که منطقه را به آتش می‌کشد. این مسیر از قدیم به ما و عمان مربوط بوده و برای عبور آزاد بوده است. اما وقتی راه ما را می‌بندند و نمی‌گذارند عبور کنیم، طبیعتاً ما هم راهشان را می‌بندیم تا نتوان بیایند. این موضوع با گفت‌وگو قابل حل است، نه با زورگویی و قلدری. آمریکا از آن سوی دنیا به خلیج فارس آمده، آنجا پایگاه ساخته و از پایگاه‌هایش به کشور ما، به مدرسه‌ها و زیرساخت‌های ما حمله می‌کند. کدام قانون بین‌المللی به آنها اجازه می‌دهد این کارها را بکنند؟ چون زور دارند؟ چون می‌توان هر کسی را که بخواهد بزند؟ متأسفانه همین کار را می‌کنند. ما با قدرت ایستاده‌ایم و مظلومانه شهید می‌دهیم، اما در برابر تجاوزاتشان پاسخ می‌دهیم و می‌دهیم. اگر اصل موضوع در گفتوگو حل شود، طبیعتاً تنگه هرمز برای تجارت آزاد خواهد بود. اما نمی‌تواند برای آوردن اسلحه، مهمات و تجهیزاتی آزاد باشد که با آنها در منطقه آتش به پا کنند. ما می‌توانیم با منطقه بنشینیم و با هم امنیت آن را حفظ کنیم. به ژاندارم منطقه نیاز نداریم. ما مسلمان‌ها می‌توانیم با برادرانمان در خلیج فارس و عربی دست به دست هم بدهیم و امنیت منطقه را حفظ کنیم. این چیزی است که به آن باور داریم و می‌خواهیم اجرا کنیم.

درباره زمان دستیابی به توافق، پیش یا پس از انتخابات آمریکا، گمانه‌زنی‌های بسیار مطرح است. شما گفته‌اید که خواهان توافق پیش از انتخابات آمریکا هستید. آیا فکر می‌کنید تا پیش از انتخابات محقق خواهد شد؟

این به آمریکایی ها مربوط می شود. ما توافق را امضا کردیم و به آن پایبند بودیم، اما آنها همش می‌زنند. این بار هم نیست و همین رفتار باعث بیاعتمادی می شود. ما نمی‌دانیم بر اساس کدام قانون باید با آنها حرف بزنیم. آیا پای حرفشان می‌ایستند؟ هرچه گفت‌وگو می‌کنیم، ممکن است فردا به‌راحتی حرفی را بزنند یا توافقی را که امضا کنند، قبول کنند. از نظر عقلی، علمی، اجتماعی و اعتقادی، یا نباید چیزی را امضا کنند، یا اگر امضا کنند، باید به آن پایبند باشند. متأسفانه این کار را نمی‌کنند و مشکل ما همین است.

آیا احتمالی برای دیدار شما با ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، وجود دارد؟

برای چه؟ چرا؟ وقتی آنچه را نوشته‌ایم اجرا نمی‌کنند، اگر با آنها دیدار کنیم، مشکل حل می‌شود؟ چگونه باور کنیم که به حرفهایشان عمل کنند؟ کسانی که آمدند رهبر ما را شهید کردند، بچه‌های مدرسه را شهید کردند، زیرساخت‌ها ما را زدند، بررسی کردند و دانشگاه‌های ما را هدف قرار دادند، حالا ما باید با ذلت برویم و با آنها حرف بزنیم؟ ما می‌میریم، اما زیر بار ذلت نمی‌رویم.

نقشه راه ایران برای پایان دادن به جنگ و حل مسائل موجود چیست؟

مشکل از ما نیست مشکل آمریکاست. ما آغازگر جنگ نبودیم و الان هم جنگ را شروع نمی‌کنیم. آنها به ما حمله می‌کنند و ما پاسخ می‌دهیم. جمع کنند و بروند و به ما حمله نکنند. ما ۲۰۰ سال به هیچ کشوری حمله نکرده‌ایم و هیچ کشوری نمی‌خواهد. قرار نیست به دوست و برادرانمان حمله کنیم و با آنها بجنگیم. آنها برادران ما هستند. ما مسلمانیم و آنها هم مسلمان اند. چرا باید با هم بجنگیم؟ این آمریکاست که سفرها با حیله پایش را به میدان جنگ کشاندند. تصور می‌کردند اگر به ایران حمله کنند، ظرف دو سه روز حکومت را ساقط می‌کنند. و رهبران ما را زدند و می‌گفتند وضعیت اقتصادی کشور خراب است، پس مردم به خیابان‌ها می‌ریزند. مردم را هم مسلح کرده بودند، اما درست برعکس نتیجه گرفتند. همان مردمی که به خاطر رفتار و مدیریت ما یا اعتقادات و برنامه‌هایمان با ما مشکل دارند، همراهی می‌کنند و می‌کنند و نقشه‌های شوم آمریکایی‌ها و اسرائیل را نقش بر آب می‌کنند.

رئیسجمهور، آیا معتقدید باید به توافق ۶۰روزه با آمریکا بازگردید یا شرایط و موضوعات مورد نظر تغییر کرده است؟ با توجه به مطالب مطرح شده از سوی ایران، به همان توافق چگونه ارزیابی می‌کنید؟

ما چیزی نمی‌خواهیم فقط می‌خواهیم به همان تفاهم نامه برگردند و به آن پایبند باشند. چیزی خارج از قوانین بین‌المللی نمی‌خواهیم و اقدامی خلاف این قوانین انجام نمی‌دهند، به این شرط که آنها هم قوانین بین‌المللی را با رفتار انجام ندهند. وقتی خلاف آن عمل می‌شود، باید پاسخ بدهیم. تصور نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎ الان هم تمام تلاششان این است که با تحریم‌ها مردم را هدف قرار می‌دهند. کاری که خودش یک جنایت اقتصادی و جنایت علیه بشریت است. چرا راه دارو را می‌بندند؟ چرا راه ورود مواد اولیه و راه زندگی مردم را می‌بندند؟ اینها همان کسانی هستند که در غزه راه آب، نان و غذا را بر مردم بستند. نگاهشان همان است و می‌خواهند با ایران هم همان کار را بکنند، اما اینجا را کور خوانده‌اند. مردم اینجا جانانه ایستاده اند. آنها در غزه وحشیانه‌ترین کارها را بمب‌های فراوانی بر سر مردم بی‌گناه ریختند. دنیایی که ظاهراً ادعای تمدن و حقوق بشر دارد، اینها را دید و ساکت ماند. خیلی هم به آنها کمک کنند. برخی از مردم نیز گاهی در ظاهر از آن‌ها تنفر می‌کنند، اما در باطن به آنها کمک کنند.

آقای رحیم صفوی علاوه بر تنگه هرمز، درباره باب‌المندب نیز صحبت کرده است. آیا ایران در کنار حوثی‌ها میجنگد؟

کار یمن به ما ربطی ندارد. ما فقط همزادپنداری میکنیم. با هرکسی در دنیا که مظلوم باشد، او را از سرزمینش بیرون کنند، از خانه‌اش آواره کنند یا به او ظلم کنند، به‌عنوان مسلمان دست‌کم همزادپنداری می‌کنیم. اینطور نیست که ما در یمن کاری میکنیم. به نظر ما ایمن و عربستان نباید با هم بجنگند؛ هر دو مسلمان‌اند و ما دلمان می‌خواهند بنشینند، گفت‌وگو کنند و مشکلشان را حل کنند. آنها برادرند و برادر نباید با برادر بجنگد. بانک ها نباید را بکشند. این نقشه‌ای است که اسرائیل و آمریکا در منطقه اجرا می‌کنند تا مسلمانان در برابر هم بایستند، نفت و معادن و ذخایرشان را ببرند و در مقابل، آهن‌پاره، هواپیما و موشک به آنها بدهند. یعنی هم منابع را برده‌اند و هم اسلحه و مهمات را به آنها فروخته‌اند.

نتانیاهو دیروز گفت حمله به ایران بسیار آسان است و هنوز هم برای انجام دادن دارد. همچنین درباره نظام سیاسی ایران اظهاراتی مطرح کرد. واکنش شما به این سخنان چیست؟

آنها با همین نیت آمدند و می خواستند این کار را بکنند. نتانیاهو جلوه کرده غزه را که چشمش است، وادار به تسلیم کند. حالا می‌خواهد بیاید و حکومت ایران را تغییر دهد؟ وحشیانه‌ترین کارها را در غزه، لبنان و سوریه انجام می‌دهند و می‌توانند آنها را وادار به تسلیم کند. آن وقت می‌خواهد در گوشه‌ای از منطقه به سراغ ایران ۹۲ میلیونی بیاید و حکومت را عوض کند؟ پای آمریکا را به سوی خود کشید و تصور کرد که می‌تواند بپذیرد که اگر رهبر ما را بزند، ایران تسلیم می‌شود و حکومت می‌کند. عده را هم اجیر و مسلح کردند تا در داخل کشور درگیری به راه بیندازند و به نیت شومشان برسند. اما امروز مردم ما دست به دست هم داده‌اند، منسجم‌تر از همیشه ایستاده‌اند و سختی‌ها را تحمل می‌کنند، ولی پای حکومت و عزت هستند.

گزارش‌هایی درباره جلوگیری از پرواز شرکت‌های تجاری تجاری ایران به عربی و کشورهای مختلف و درخواست برای استفاده از هواپیماهای ایرانی منتشر شده است. این محدودیت ها چه تاثیری بر ایران دارد؟

این هم از همان کارهایی است که انجام می‌دهند و در واقع مرتکب جنایت علیه می‌شوند: تروریسم اقتصادی، نسل کشی و تروریسم سیاسی و امنیتی. بر اساس کدام یک از مسیرهای هوایی را می‌بندند و بعد به ما می‌گویند تنگه هرمز را ببندید؟ همه راه‌ها را بسته‌اند. اسرائیل و آمریکا از کجا به ما حمله می کنند؟ از آسمان اسلامی؛ به آنها چنین اجازه‌ای نداده بودند. همه قوانین بشر را زیر پا گذاشتند، دولت را وادار کردند حرفی نزنند و از فضای آنها به ما حمله کنند. آیا این بازی طبق قانون بود؟ اکنون هم قانون و قانون‌های بین‌المللی عمل می‌کنند تا ما را وادار به تسلیم کنند. انتظار ما از اسلامی این است که در برابر آنها بایستند و اجازه چنین کاری را نمی دهند. چرا دیگر باید از سیاست‌ها و حرف‌های آمریکا پیروی کنند؟ مگر آمریکا سازمان ملل است؟ آمریکا چه کاره است؟ این توهین به دولتست که او از آنجا چیزی بگوید و کشورهای اطاعت کنند.

مقام‌های ایرانی، از جمله آقایان سعیدزاده، عراقچی و پیش از آن لاریجانی، گفته‌اند چه چیزی برای ایران اتفاق می‌افتد، برای دیگر موارد نیز اتفاق بیفتد. اما آمریکا به ایران حمله کرده است، نه عربستان سعودی یا خلیج فارس. چرا دیگر هدف قرار می‌دهید؟

آمریکا از کجا به ایران حمله می کند؟ سوال من همین است: از کجا می‌کند؟ از پایگاه‌هایی در عربی. آمریکا که از نیویورک بلند نمی‌شود تا به ایران حمله کند. از پایگاه‌هایی که در آن کشور دارند و مسیرهایی که در اختیار گذاشته‌اند، حمله می‌کنند. طبق قطعنامه ۳۳۱۴ سازمان ملل، اگر کشوری اجازه دهد کشور دیگری از خاکش به کشور ثالثی حمله کند، مرتکب جرم شده است و کشور هدف می‌تواند با آن برخورد کند. پس چرا عربی اجازه می‌دهد از خاکشان به کشور ما حمله کند؟ چرا مسلمان اجازه می‌دهند از آسمانشان علیه ما بمباران انجام شود؟ آیا این شرکت در جنگ علیه رایانه های شخصی نیست؟

درباره اسرائیل چطور؟ آیا این بار اسرائیل را هدف قرار نمی‌دهید؟

هر وقت اسرائیل به ما حمله کرده، ما هم حمله کرده ایم.

شما اردن را هدف قرار داده اید، اما اسرائیل را نه. دلیل این اقدام چیست؟

چون پایگاه های آمریکا آنجاست و از همانجا این کارها را انجام می دهند.

شما برای حل اختلافات با عربستان سعودی تلاش کرده‌اید، اما هم‌زمان از حوثی‌ها حمایت می‌کنند که هدفشان را هدف قرار می‌دهند. روابط کنونی ایران با عربستان سعودی و دیگر آن سوی خلیج فارس را چگونه توصیف کنید؟

نه، نه. ببینید، باور من این است که عربستان سعودی، با وجود مکه و مدینه، می‌تواند مرکز اتحاد مردم باشد. هر سال مردم از راه‌های دور به آنجا می‌روند، خدا را عبادت می‌کنند و آیاتی درباره اطعام فقیر و محرومیت می‌خوانند. قرار بر این بوده که مردم هر سال آنجا گرد هم بیایند و با هم وحدت کنند. من این را به نخست‌وزیر پاکستان هم گفتم و پیام فرستاد که عربستان سعودی می‌تواند مرکز وحدت موبایل باشد و می‌تواند وحدت اسلامی باشد. اگر مردم دست به دست هم بدهند، اسرائیل جرئت نمی‌کند این کارها را در منطقه انجام دهد. رسول خدا نیز هنگام فتح مکه، در برابر سران کفر که تسلیم شده بودند، از برادری از سخنان خود گفتند: «لمسلم أخ المسلم، و المسلمون إخوه، و هم ید واحده علی من سواهم». چرا ما آن کار را نمی‌کنیم؟ چرا با هم متحد نمی‌شویم و دست به دست هم نمی‌دهیم تا در برابر افرادی که به سیستم عامل‌ها حمله می‌کنند، یک دست باشند؟ باید بشینیم و مشکلات خودمان را حل کنیم. آماده‌ایم به حل مشکلیمن کمک کنیم؛ نمی‌خواهیم آتش‌بیار معرکه باشیم. آماده‌ایم با عربستان و یمن بنشینیم و برای حل این مشکل کمک کنیم.

چرا شبه‌نظامیان در عراق و حوثی‌ها به خطوط لوله عربستان حمله می‌کنند؟ آیا عربستان همان آمریکاست؟

درباره اتفاقی که آنجا افتاد، از فرماندهان پرسیدیم. من گفتم ما را هم نمی‌بینم و آنها را نمی‌بینند. گفتیم بیایند و راستی آزمایی کنند. دور از انتظار نیست که اسرائیل یا عواملش این کار را می کنند تا این دعوا را به راه بیندازند. این کار را با هیچ‌کس انجام نداده و در مقابل هم می‌گوید انجام نشده است. پس نشینند و با هم بررسی کنند چه کسی این کار را کرده است. ممکن است این کار را بسازد تا درگیری را شعله‌ور کنند و اختلاف بیندازند. می‌توانیم با هم بنشینیم و حقیقت را راستی‌آزمایی کنیم.

چرا دیدارهای میان شما و مقام‌های عربی در عمان برگزار نشد؟ آیا این دیدار ندارد؟

این به خاطر همان سوءتفاهمی بود که آنجا وجود داشت. قرار بود دو طرف با هم بنشینند و هماهنگ شوند، اما عده‌ای آن مسیر را هدف قرار دادند و بعد از آن این کار را ایرانی‌ها انجام دادند. همین موضوع فضای گفت‌وگو را خراب کرد و مانع شد دو طرف با هم بنشینند. در حالی که این ادعای واقعی و درست نبوده است.

نظر شما درباره دیدگاه قطر مبنی بر گفت‌وگوی ایران و عربی درباره مسائل منطقه‌ای چیست؟

ما از خدا می‌خواهیم که مردم با هم می‌شوند و می‌گویند. همان طور که گفتم، عربستان سعودی می‌تواند مردم را هم بیاورد تا به‌جای دعوا، مشکلاتشان را همانجا با هم حل کنند. این دستور قرآن است: «وإن طائفان من المؤمنین اقتتلوا فأصلحوا بینهما فإن بغت إحداهما علی الأخری فقاتلوا التی تبغی حتى تفیء إلى أمر الله فإن فاءت فأصلحوا بینهما بالعدل وسطواء. إنما المؤمنون إخوه فأصلحوا بین أخویکم واتقوا الله لعلکم ترحمون». چرا به این آیات عمل نمی‌کنیم؟ وقتی دو گروه مسلمان یا دو کشور اسلامی با هم اختلاف دارند و درگیری دارند، دیگر اسلامی باید میان آنها برقرار کنند. اگر یکی از دو طرف سرکشی کرد، باید او را به صلح بازگردانند و وقتی بازگشت، با عدالت میانشان صلح کنند.

هدف قرار دادن این کشور ممکن است به روابط ایران و عربی آسیب زده باشد. شما و آقای عراقچی پیشتر در اینباره صحبت کرده اید. آیا فکر می کنید این اقدام اشتباه بوده است؟

با کی؟

منظورم عضو شورای خلیج فارس، یعنی همسایگان شماست.

آنها با هم اختلاف دارند و حتی نمی‌نشینند تا با وحدت عمل کنند. گرفتاری ما همین است. اگر ما مردم با هم نشینیم، دیگر بحث عرب بودن، ترک بودن یا ایرانی بودن نیست. بانک با هم برادرند. خداوند می‌فرماید: «إنّا خلقناکم من ذکر و أنثى وجعلناکم شعوبا وقبائل لتعارفوا إن أکرمکم عند الله أتقاکم». برتری، عرب یا ترک یا فارس بودن نیست. بیایید بنشینیم و به آیه و دستور خدا عمل کنیم.

نظر شما درباره توافق مکه میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان چیست؟ آیا این توافق را علیه ایران می‌دانید؟

این یک قدم به جلوست تا مردم با هم وحدت کنند. ما هم در این روند آماده ایم البته نمی‌دانیم جزئیات تصمیماتشان چیست. این می‌تواند گامی باشد در جهت اینکه کاربران کنار هم می‌نشینند و وحدت اسلامی را محقق می‌کنند، نه اینکه با هم دعوا کنند.

یکی از انتقادهای مطرح شده در عربی است که ایران در عراق، یمن و لبنان، رئیس جمهور خارج از دولت‌ها فعالیت می‌کند. پاسخ شما به این انتقاد چیست و چه دیدگاهی درباره گروه‌های شبه‌نظامی در این دارید؟

من از کارهایی که این گروه‌ها انجام می‌دهند خبر ندارم، اما می‌دانم که این گروه‌ها در برابر شکل داعش هستند. بسیج هم در کشور ما شکل گرفت تا جلوی کودتا را ببرد. چون در کشور کودتا می‌کردند. نقشه آمریکا برای کودتا نتیجه نداد، درگیری قومیتی راه انداختند که آن هم نتیجه نداشت، بعد از جنگ ایران و عراق را به راه انداختند و باز هم نشدند. حالا هم ابتدا اسرائیل وارد جنگ شد و نتیجه نگرفت، آمریکا خودش مستقیم وارد شد. نمی‌خواهند مردم در منطقه مستقل زندگی کنند. اینها گروههایی بودند که برای دفاع از کشورشان به کمک آمدند. داعش داشت همه منطقه را می‌گرفت. این گروه‌ها مثل بسیج ما شکل گرفته‌اند و فعالیت می‌کنند. بعداً هم ممکن است در ارتش ادغام شوند. این تصمیمی است که عراق خودش می‌تواند بگیرد. درباره حزب الله و گروه‌های دیگر هم باید بگوییم که این‌ها پیش از انقلاب ما هستند و ما آن‌ها را به وجود نیاوردیم. ما با آن‌ها احساس همدردی و همزادپنداری می‌کنیم. با هر کسی که به او ظلم شود، دوستی می‌کنیم. حضرت علی علیه‌السلام در وصیت خود می‌فرمایند: «کونا للظالم خصما وللمظلوم عونا». یعنی دشمن ظالم و یار و یاور مظلوم باشید. اگر به کسی در هر جای دنیا ظلم شود، باید با او همدردی کرد. حالا اگر مسلمان هم باشد، این وظیفه پررنگ‌تر است. بانک باید با او همزادپنداری کنند و اگر از دستشان برمی‌آید، کمک کنند.

در آخرین توافق شما با آمریکا، موضوع لبنان نیز گنجانده شد. آیا اکنون غزه یا فلسطین هم در دستور کار شما قرار دارد؟

اگر با هم بنشینند و مشکلشان را حل کنند، ما از خدا می‌خواهیم. ما در کار آنها نمی‌کنیم و اگر مشکلات اسلامی را حل کنند، خیلی نگران می‌شوند. آنها که کنار هم می‌نشینند، به توافق برسند و مشکلاتشان حل شود، اسرائیل و آمریکا به آنها ظلم نکنند و آنها هم به حقشان برسند، همان چیزی است که ما از خدا می‌خواهیم اتفاق بیفتد.

وضعیت اقتصاد ایران چگونه است؟ مصاحبه‌های شما درباره این موضوع دیده‌ام؛ ارزیابی فعلی شما چیست؟

ببینید، ما مشکلاتی داریم و آنها هم با این کشور با مشکل روبه‌روست، به ما حمله کردند. فکر می‌کردند با ناترازی‌هایی که در طول ۴۷ سال در کشور ایجاد شده‌اند، اگر رهبر ما شهید شوند، مردم به خاطر این مشکلات خیابان‌ها می‌ریزند و حکومت می‌کنند. همان نیتی که نتانیاهو دوباره در سازمان ملل بیان کرد و گفت ما اینها را ساقط می‌کنیم. تحلیلشان این است که با این وضعیت، ما می‌کنیم. اما ما با قدرت و با وجود همه تحریم‌ها بر این مشکلات غلبه می‌کند. هر راهی را ببندند، راه پیدا کنند و اگر راه پیدا کنند، راه تازه‌ای می‌سازیم. این‌طور نیست که جلوی ما را بگیریم و وادارمان کنیم در برابرشان سر خم کنیم. ما می‌میریم، ولی سر خم نمی‌کنیم.

برخی معتقدند شکاف بزرگی میان بخش‌های نظامی و سیاسی در ایران وجود دارد و آنچه از شما و آقای عراقچی شنیده می‌شود، با آنچه در عمل اتفاق می‌افتد متفاوت است. پاسخ شما چیست؟

اگر این شکاف وجود داشت، می‌شد اینطور مقاومت کرد؟ اگر چنین وضعیتی بود، ایران می‌توانست تا اینجا پیش بیاید؟ جستجوی آن‌ها این استراتژی‌ها و استراتژی‌های بعدی‌شان این است که میان و سیاستمداران اختلاف ایجاد می‌کنند. هیچ‌وقت در کشور و انسجام به اندازه امروز نبوده است. ما الان هر هفته با سران قوای قضاییه و مقننه جلسه داریم و بین ما وحدت و انسجام کامل وجود دارد. تفاهمنامه‌های را هم که امضا کردند، ارتش‌های نظامی و امنیتی، قوه قضاییه، قوه مقننه و دولت، همه با هم بررسی کردند. اگر اختلافی وجود داشته باشد، آن تفاهم نامه امضا نمی شود.

آیا چین و روسیه در این جنگ از ایران حمایت کردند؟ آیا این حمایت‌ها کافی بود؟

آنها از نظر سیاسی خیلی به ما کمک کردند. وگرنه آمریکا و برخی مناطق علیه ما قطعنامه‌های دیگر صادر می‌کنند. از نظر اقتصادی هم با امکانات خوبی داریم. این مسیری است که پیش می‌رویم و با اسلامی هم همین‌طور است. ایران را نمی‌شود محاصره کرد. راه هوایی را ببندند، راه زمینی همچنان باز است. اگر عمومی وحدت کنند، به کمک خواهد کرد. ما مردمی که صدایشان را می‌شنویم، باید به هم کمک کنیم و کاری کنیم که آمریکا و سایت‌ها باعث ایجاد اختلاف در بین آنها شوند. این پیام است که باید به مردم برسانیم.

پیش‌تر درباره دیدار رهبر معظم انقلاب و روابط خود با رهبر انقلاب صحبت کرده‌اید. درباره این دیدارها و نحوه ارتباط و هماهنگی توضیح می‌دهید؟

من دوباره با ایشان ملاقات کردم. دیدار اول حدود دو ساعت و نیم تا سه ساعت طول کشید و بار دوم نزدیک هفت ساعت و نیم با آنها جلسه داشتیم و درباره مطالبی که لازم بود گفت‌وگو کردیم. ساختار رهبری در حقیقت سیاست گذاری است؛ اجرا بر ماست و قانونگذاری هم بر روی قانونگذار. آنچه می‌دهیم در قوانین موجود است و به همین دلیل، مشکلی در اداره کشور وجود ندارد. فقط گاهی در پاسخ به درخواست‌هایی که می‌گوید، کمی تأخیر پیش می‌آید. وگرنه در دیگر مسائل اجرایی کشور، کارها همان طور که باید پیش می‌رود.

ایران در طول ۵۰ سال گذشته با جنگ و تقابل با عراق و مخالف بوده است. آیا زمان تغییر این شرایط فرا نرسیده است؟ آیا فصل تازه‌ای در روابط با آمریکا و دیگر آغاز می‌شود؟ دیدگاه نسل جدید ایران درباره این موضوع چیست؟

این همان حرفی است که به شما گفتیم. جنگ با عراق را ما شروع کردیم یا عراق حمله کرد و اهواز و خرمشهر و مناطق دیگر را گرفت؟ ما به عراق حمله نکردیم. پیش از حمله عراق هم آمریکا همان ابتدا برای کودتا در ایران توطئه کرد و قومیت‌های مختلف را حرکت کرد. عربها را در خوزستان، کردها را در کردستان، بلوچها را در بلوچستان و گروههای مختلف را در شمال، تا جنگ داخلی و ناامنی به راه بیندازد. ایران از این مرحله عبور کرد و آمریکا با کودتا انقلاب را ساقط کند. بسیج آن زمان شکل گرفت و مردم به میدان آمدند، چون هنوز ساختار اداری شکل نگرفته بود. مردم همان طور که امروز در صحنه هستند، آن روز هم در صحنه بودند. بعد که دیدند از این راه نمی‌شود، برای کودتای نظامی اقدام کرد. اگر ماجرای طبس یادتان باشد، آمریکایی‌ها با بالگرد و هواپیما به طبس آمدند تا آنجا اقدام کنند، اما خداوند زمین با طوفان آنها را گرفت. وقتی آن هم نتیجه نداشت، جنگ عراق را علیه ما به راه انداختند. پیش از جنگ، ۲۶ هزار نفر از مردم را که در کشور و مناطق مختلف بودند، ترور کردند. از امام جمعه ها و مدیران گرفته شده تا فرماندهان، بسیجیان و کسانی که برای کمک آمدند. با این ترورها می‌خواستند انقلاب را ساقط کنند. برای همین میگویم ما قربانی تروریسم هستیم. از ابتدای انقلاب ما را ترور می‌کنند، آن وقت به ما می‌گویند تروریست. عراق را هم برای جنگ حرکت کردند. او هم گفت سه روزه ایران را می‌گیرد و به کشور ما حمله می‌کند. همه به کمک می‌کردند؛ آمریکا، عربی و اروپا. از فرانسه و روسیه به او اسلحه و هواپیما می‌دادند، عربی کمک مالی می‌کردند و آمریکا هم با هواپیماهای آواکس کمک می‌کرد تا ایران را ساقط کنند. اما مردم ایستادند و باز هم بودند، چون این مردم که انقلاب را نگه داشتند، نه من. این روند ادامه پیدا کرد تا دیدند باز هم نمی‌شود. اول اسرائیل را وارد کردند و وقتی نتیجه نگرفتند، آمریکا هم وارد شد. اکنون در این جنگ ۴۰ روزه، هر دو با هم آمدند و می‌کردند می‌توانند حکومت ایران را ساقط کنند. همان چیزی که به زبان می‌آورند. اما ایران سقط‌شدنی نیست و با ایران نباید با زبان زور صحبت کرد. ما با اسلامی برادریم و می‌توانیم به دست هم بدهیم، در منطقه امنیت ایجاد کنیم و بتوانیم کمک کنیم. نباید اجازه بدهیم آمریکا میان ما اختلاف بیندازد. تمام تلاش آمریکا و اسرائیل این است که کشوری را که می‌خواهد روی پای خودش بایستد، دوام بیاورد. آنها از فضای اسلامی به ما حمله کردند. اگر این قدرت داشته باشد، نباید اجازه دهد از فضای آنها به ایران حمله کند، اما نمی‌توان جلوی این کار را گرفت و این یکی از مشکلاتی است که امروز در منطقه داریم. به مسلمان می‌گویم بیایید دست به دست هم بدهیم و برای مردممان کار کنیم. ما سرمایه، پول و امکانات داریم. نباید مردم منطقه بیکار، فقیر، یتیم و گرفتار باشند. می‌توانیم با هم منطقه را آباد کنیم و نمی‌خواهیم با هم دعوا کنیم. آنها هم نباید به مردم زور بگویند، مردم را از خانه‌شان بیرون کنند و آواره‌شان کنند. جلوی چشم ما این کارها را با مردم می‌کنند و بعد ما را به جان هم می‌اندازند تا با یکدیگر بجنگیم.

در مصاحبه درباره پیام شما به جهان در ابتدایی پرسیدم. در شرایطی که قوانین بین‌المللی، از جمله‌هایی درباره غزه، نمی‌شود، دید شما در سازمان ملل متحد چیست؟

سازمان ملل و این سازمان را در حقیقت درست کرده اند تا نیتشان را اعمال کنند. بقیه ظاهر قضیه است. دم از حقوق بشر، دموکراسی و قوانین بین‌المللی می‌زند، اما بر اساس کدام حقوق بشر این فجایع را در غزه به وجود آورده است؟ کدام حقوق بشر در سوریه و لبنان این کارها را می‌کنند؟ طبق کدام قانون راحت آدم ها را ترور می کنند؟ چه کسی اجازه دارد جشن عروسی را هدف قرار دهد یا مدرسه را بمباران کند؟ کدام حق و قانونی به آنها اجازه می دهد اعلام کنند ایران را با خاک یکسان می کنند و به دوران حجر برمیگردانند؟ ما به این حرف‌ها اعتماد نداریم، چون قدرت دست آنهاست و به دروغ از حقوق بشر و دموکراسی حرف می‌زند. از نظرشان دموکراسی فقط نقطه ای است که مطابق خواست آنها باشد. بر اساس کدام دانش دموکراسی ما را ترور کردند؟ آیا دانشمند میجنگید؟ با هر کسی که می‌داند، می‌فهمد و می‌تواند کاری کند، اما همراه آنها نیست، مشکل دارند. ترورش می‌کنند و از صحنه حذفش می‌کنند. آدم‌های خوب را از بین می‌برند و مردم فقیر را هم در تنگنا نگاه می‌دارند تا اجیرشان کنند. این مشکلی است که ما داریم. در نهج البلاغه آمده است: «رایه ضلاله قد قامت علی قطبها وتفرقت بشعبها، تکیلکم بصاعها وخبطکم بباعها، قائدات خارج از المله قائم علی الضله». اینها می‌کنند و ذلت می‌کنند و بدبختی می‌سازند. بعد می‌فرماید: «وتستخلص المؤمن من بینکم استخلاص الطیر الحبه البطینه من بین هزیل الحب». مانند پرنده‌هایی که دانه‌های درشت را از میان دانه‌های ریز برمی‌چیند، بهترین‌ها را از میان رایانه‌های برمی‌چینند تا دیگران نمی‌توانند کاری بکنند. مؤمنان و آدم‌های خوب را حذف می‌کنند و ما این را نمی‌بینیم. این روش همان جنایتکاران و ستمگرانی است که در گذشته هم بودند. روش ظالمان و دیکتاتورها همین است. می‌خواهند مردم را به جان هم بیندازند و با آن‌ها هر طور که می‌خواهند رفتار کنند. اگر در نگاه‌تان حرکت کنید، می‌دارند. اگر شما را می‌زنند، اجیر یا اسیر می‌کنند و به هر طرفی که می‌خواهند می‌کنند. یا باید زیر پرچم آنها رفت یا اگر نرفتید، زندانی و کتک خورده می‌شوید یا ترورتان می‌کنند. مگر جز این است که امروز در منطقه همین کارها را می‌کنند؟ ما مردم متوجه نیستیم. در همان خطبه آمده است: «أین تذهب بکم المذاهب وتتیه بکم الغیاهب وتخدعکم الکواذب؟ ومن أین تؤتون وأنى تؤفکون؟» به کجا می‌رویم؟ این حرف‌ها از همان زمان بوده و ما امروز هم همین وضعیتیم.

روابط ایران با حکومت جدید سوریه چگونه است؟

ما فعلاً به خاطر نگاهی که ایجاد کرده است، با آنها رابطه‌ای داشته باشیم. امیدواریم بر اساس اسلام، دین، عدالت و انصاف رفتار کنند. اگر ما بر اساس دین خدا و سنت پیامبر عمل کنیم، مشکلی به وجود نمی‌آید. در سنت پیامبر، همه با هم برادرند و قومیت و جنسیت ملاک نیست. خداوند می‌فرماید: «من عمل صالحا من ذکر أو أنثى وهو مؤمن فلنحینه حیاه طیبه ولنجزینهم أجرهم بأحسن ما کانوا یعملون». هر کس که ایمان داشته باشد و کار درست و شایسته انجام دهد، خداوند به او حیات طیبه می‌بخشد. این چیزی است که ما مردم باید باور کنند. باید به سخن خدا، سخن پیامبر و سنت ایشان عمل کنیم.