سید محمدرضا جعفری، متولد ۱۳۴۱ در روستای میانخره، به عنوان یکی از برجستهترین شاعران آیینی جنوب شناخته میشد. اشعار پرمغز و تاثیرگذار او همواره مورد توجه و استقبال گستردهای قرار گرفته بود.
از جمله آثار شاخص وی میتوان به مجموعههای شعر “چلچراغ” و “تک چراغ” اشاره کرد.
زندهیاد محمدرضا جعفری روز شنبه ۲۷ دیماه ۱۴۰۴ جان به جان آفرین تسلیم کرد.
نمونهای از شعر مجموعهشعر «تکچراغ» را در ادامه با هم میخوانیم:
«چو در میدان جنگ آن شاه بییار
به قتل او شده آماده اشرار
نه اکبر قاسمی یاری کند او
نه عباسی علمداری کند او
بشد او حملهور بر قوم غدار
به تنهایی نمودی حرب بسیار
زکشته دشمنانش پشتهای ساخت
به خون آن لعینان دجلهای ساخت
فرو نگذاشت یکدم تا نفس داشت
بجنگید تا که جانی در قفس داشت
به نیزه تکیه زد آن شاه بییار
به دور او گرفته چون سگی هار
کسی بر سینهاش ننشسته یک بار
به غیر از شمر خونآشام غدار
چو شمر بر سینهاش بنشست دم جان
فغان زد زینب و افتان و خیزان
بیامد بر سرش گفت: ای برادر
دو چشمم کور بادا تو برند سر
بریدش از بدن سر از قفا را
بر زینب نکرد شرم از خدا را
پس آنگه اسب بر جسمش دواندند
هم انگشتر و انگشتش ببردند
چو دشمن ریخت اندر خیمهها را
به غارت برد بسی اسبابها را
یکی گوشواره از گوشی گشوده
یکی خلخال از پایی ربوده
یکی بنهاده سر اندر بیابان
یکی در گوشهای گریان و نالان
یکی سیلی زند بر روی دختر
گهی که خیمهها دودش گرفته
یکی چادر کشد از فرق و از سر
گهی که خیمهها دودش گرفته
که طفلی دامنش آتش گرفته»
پایگاه خبری آوای دشتی ضایعه اندوهناک درگذشت ایشان را خدمت جامعه فرهنگی و خانواده ایشان تسلیت گفته و برای آن مرحوم از درگاه خداوند متعال طلب رحمت و مغفرت می کند.
Thursday, 29 January , 2026